Zelfsturing? Dan ken ik nog wel een handig instrument

zelfsturing

Ik kom het steeds meer tegen; werken met zelfsturende teams die niet zelfsturend zijn en faciliterend beleid dat niet faciliterend is maar nog steeds sturend.

Het valt in de praktijk ook niet mee om een bestaande organisatie met historie anders in te richten. Je bent te allen tijde afhankelijk van mensen. Ook al zijn de systemen nog zo goed ingericht en zijn er mooie plannen, als het menselijk handelen niet in lijn ligt, kom je niet tot resultaat. Zo ook bij zelfsturing. Zelfsturende teams werken alleen als ze de juiste kaders meekrijgen met genoeg ruimte en ook gefaciliteerd worden om die ruimte te benutten. Dat betekent dat de hiërarchische leiders van weleer afstand moeten nemen en ondersteunend moeten optreden. Iets wat normaal gesproken niet in de natuur zit van deze leiders. Het betekent ook dat werknemers, die altijd top-down opdrachten uitvoerden, nu initiatieven moeten ontwikkelen en zich proactief moeten opstellen. Iets wat ze ook niet echt gewend zijn. Kortom: in de meeste gevallen een uitdaging!

Nu ik steeds meer zicht krijg op de vele mogelijkheden van onze dialoog-instrumenten, door ervaringen met mooie organisaties, ben ik tot de conclusie gekomen dat de KoersKaart een zeer handig hulpmiddel is om een organisatie op weg te helpen als het gaat om zelfsturing.

Een KoersKaart zorgt ervoor dat je bottom-up en op grote schaal informatie ophaalt voor beleid zodat de betrokkenheid van werknemers groeit. Handig bij de uitvoering.
Een KoersKaart zorgt ook voor proactieve werknemers die zich in willen zetten voor bepaalde opgaven. Deze ‘kartrekkers’ zorgen voor het enthousiasmeren en mobiliseren van anderen.
Een KoersKaart zorgt voor inventarisatie van de behoeftes van medewerkers in zelfsturende teams. Het wordt duidelijk wat zij aan ondersteuning wensen van de directie/het management.
Opgeteld zorgt de KoersKaart voor een fantastische voorbereiding van de strategische beleidsplannen. Na het ophalen van alle informatie kan de uitvoering dan geschieden met geïnformeerde en betrokken werknemers en teams waarbij de ‘kartrekkers’ de link vormen met de hogere lagen van de organisatie. En met alle verkregen informatie beleid maken is natuurlijk effectief. Belangrijk is wel om vooraf de kaders helder te stellen. Gelukkig doen we dat bij de Koers aan het begin van het traject. Een getekende gedeelde droom (cartoon) is de stip aan de horizon vanwaar we vertrekken. Ik vertel je er graag (en vrijblijvend) meer over.

Share on linkedin
Share on facebook
Share on whatsapp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *